Filmreview: Dante's Inferno: an Animated Epic (of hoe de Divina Commedia tot tweemaal toe verkracht wordt)

Gamefanaten onder ons weten het waarschijnlijk wel: deze maand is Dante's Inferno, voor de Playstation en XBox, eindelijk uitgekomen. Het concept is hetzelfde als dat van God of War: u speelt een stoere actieheld die zich onvervaard doorheen een stevige portie mythologie een bloederige weg baant.
Met deze game is het als met zoveel: Love it or leave it.Hoewel eerlijkheid me gebiedt te bekenen dat ik deze titel maar wat graag aan m'n verzameling zou toevoegen.


Na deze eerste verkrachting van de Divina Commedia worden we nog getrakteerd op een tweede: de animatiefilm afgeleid van het spel afgeleid van het boek.
Het verhaal volgt in grote lijnen de plot van de game: Dante is een stoere machokruisvaarder die bijzonder onaangenaam verrast is bij zijn thuiskomst. Zijn huishouden is geplunderd, z'n vader en dienaars brutaal van kant gemaakt. Oja, en Beatrice is ook dodelijk gewond. Als de duivel in persoon verschijnt om de ziel van de brave Beatrice naar de hel mee te sleuren om haar tot zijn bruid te maken, is Dante bepaald not amused.







Dante Alighieri kreeg zojuist een facelift. Oude Dante be approving.

Dante neemt de "Loop naar de hel" van Lucifer ièts te letterlijk. Bij de Hellepoort loopt hij de Romeinse dichter Vergilius, die net als Dante en Beatrice de hele godganse film van stijl verandert, tegen het lijf. Gezien hij dood is, en als dusdanig weinig beters te doen heeft, besluit hij Dante doorheen de 9 Hellekringen te gidsen. Dante steelt een badass zeis van een of andere onfortuinlijke demon, laat zich door Charon over de Styx varen, en bedankt hem voor de moeite door hem een kopje kleiner te maken. Over dankbaarheid gesproken.

Het verhaal laat zich raden. Dante maait (want hij heeft een zeis, get it?) een baan door de onderwereld terwijl hij geconfronteerd wordt met zijn eigen zondige leven. Beatrice, die een paar keer in de film full frontal gaat (Niet dat ik er al te veel bezwaar tegen heb), wordt ondertussen door de duivel verleid. In de laatste kloof van Malebolge, voor de ogen van Dante, geeft ze dan eindelijk toe en wordt de bruid van Satan.


Ook Beatrice kreeg een facelift. Jeroen be approving.

Wat nu volgt zou een enorme spoiler geweest zijn, ware het niet dat iedereen het van mijlenver ziet aankomen: Dante slaagt erin Beatrice haar geloof terug te laten vinden. Beatrice vertrekt onder engelengezang richting Hogerop, terwijl Dante zich opmaakt voor de laatste epic showdown: hij daalt af naar Judecca om Lucifer, de gevallen aartsengel, op z'n bakkes te geven. Dante style, bitch.
Het resultaat laat zich eveneens raden. Waarom Lucifer laserstralen uit zijn vleugels kan schieten, ontgaat me evenwel even.

Zoals gezegd is Dante's Inferno: an Animated Epic net als de game een complete verkrachting van het origineel. Sluit een dynamo aan op Dante, die zich omdraait in zijn graf, en je hebt waarschijnlijk genoeg om heel Italië van stroom te voorzien voor de komende decennia.
De scène met de hoogmoedige Farinata, wat door experts terzake beschouwd wordt als een cruciaal moment in de ontwikkeling van de Europese, zelfs de wereldliteratuur, verloopt hier ongeveer als volgt:

Farinata: Het gaat je lekker toch niet lukken, nananananaaa!
Dante: (plant zijn crucifix stevig in Farinata's schedel)Never liked that guy anyway.

Nouja.

Toch is deze animatiefilm best een aanrader voor wie van bloederige actie houdt, nooit van de Divina Commedia gehoord heeft, of voor literatuurstudenten die eens goed willen lachen bij de verkrachting van een meesterwerk. Liefhebbers kunnen eens langskomen met een usb-stickje, of beter: breng een emmer popcorn mee, en schuif erbij.