Ter illustratie van mijn voorgaande review, schenk ik u:
Alles is er: de gekke koorliederen, naakte Benny Claessens en het gare slowtje op het einde. Om u maar een idee te geven.
"Die ouw Grieken die kenden er niets van, die schreven zomaar wat op en dat werd gedeclameerd en verder was er niets aan de hand dan de zon die opkwam en onderging."
Of hoe Jan Decorte nog maar eens bewijst dat hij een oetlul is die er zèlf niets van kent. De psychologische rehabilitering van Agave op het einde van het stuk wordt zelfs heden ten dage nog uitermate geprezen omwille van de realistische aanpak.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten