Het oorspronkelijke plan was vanavond nog snel een blog te schrijven over een goede dag in Milaan. Over de plaatselijke Mensa die de Alma thuis doet verbleken. Over de fijne mensen.
Maar helaas niets van dat. Want zonet kreeg ik te horen dat Marc Huys, hoogleraar Grieks aan de KULeuven, vanochtend is overleden.
Ik weet maar al te goed dat ikzelf niet al te vaak in positieve termen over de man heb gesproken. En gesakkerd dat ik heb op z'n lessen, z'n soms hooghartig gedrag. Bang geweest dat iedere reutel tijdens een mondeling examen zijn laatste kon zijn.
Tot mijn grote spijt en schande moet ik bekennen dat ik al te weinig op zijn positieve kanten ben ingegaan. Zijn expertise, liefde voor het vak en schijnbaar eindeloze wilskracht, die hem in staat stelde ondanks zijn handicap toch menig generatie Griekjes wegwijs te maken in de wondere wereld van Lucianus, Griekse partikels en historische taalkunde. En zijn attitude van bite me, zijn vechtlust waarmee hij geregeld op de Oude Markt bier met een rietje ging drinken.
En zo is een groot en toonaangevend man van ons heengegaan. Het zesde zal niet meer hetzelfde zijn zonder het gezoem van zijn rolstoel.
Slaap zacht, professor. Slaap zacht, en stel het goed.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten