Rant 3: De Slimste Mens

't Is gebeurd.

Om het met de ondertussen legendarische woorden van Erik van Looy te zeggen. Gisteren, donderdag 28 januari 2010, zijn we een slimste mens ter wereld rijker. En dat is Linda De Win. Door de dressing van Paul Newman. Te verkrijgen in de betere supermarkt.


Proficiat aan Linda alleszins, het was geen gemakkelijk quizke. Wie wint, zal het in mijn ogen wel verdiend hebben. Nochtans zijn er precies veel mensen die Linda die overwinning niet gunnen. Ik voer even de zoekterm 'Linda De Win' in op Facebook. Kijkt u even met me mee?

Deze zoekterm blijkt niet minder dan 98 resultaten op te leveren. Ik selecteer voor u even de sappigste:

-Linda De Win is een verrekte mongol!
-Linda De Win is een HOER
-Wij willen Linda De Win uit "De Slimste Mens Ter Wereld (met maar liefst 7272 fans)
-Linda de Win kut me zak upbloazen!!! groetjes WWP (wel zeer eloquent)
-de 38ste "haat"pagina tegen linda de win (meelopertjes)
-Linda de Win is de grootste betweter en trut ter wereld.
-Ik hoop dat Linda de Win op haar bek gaat [door een stuk ijs] (punten voor originaliteit, dàt wel)

Nu gebiedt eerlijkheid mij ook te zeggen dat er een ook een groot aantal fanpages zijn voor Linda De Win. Maar omdat die doorgaans verstandiger hun ideeën uitdrukken, zijn die niet zo grappig als de haatgroepen. En dus evenmin vernoemenswaardig. De groep die misschien mijn mening nog het beste vat is:

Stop met wenen over Linda De Win, het interesseert me niet

Linda De Win is, voor mij, iemand die aan dat programma heeft meegedaan, misschien wel beter wèl een bril had gekocht (maar goed, dat zijn onze zaken niet)en slim en tactisch genoeg was (en laten we niet vergeten dat geluk ook altijd een factor is) om het toevallig ook te winnen. Waarom het Vlaamse intellectuele proletariaat per se iemand zoekt om te kruisigen, ontgaat me een beetje. Ik dacht dat we dat al een tijdje hadden opgegeven en waren overgeschakeld op waterboarding.

Waarom al de Linda-haat? Zijn wij nog steeds bang van sterke vrouwen? Staat succes in onze ogen nog steeds gelijk met het verlies van de vrouwelijkheid? Zijn vrouwen die succes hebben bitches? Ik herinner me geen gelijksoortige heisa toen Annelies Rutten in 2007 won.
Misschien bekijken we het beter antropologisch. Zoekt het gepeupel in deze barre tijden een zondebok? Is de crisis misschien wel de schuld van Linda?

Naast al die herrie over Linda De Win(nares)had ik soms ook m'n twijfels over de jury.


Godzijdank dat Rik Torfs weg is, maar geef mij toch maar Marc Reynebeau. Philippe Geubels, Louis Tobback en Gunter Lamoot, die ik voordien eigenlijk maar een idioot vond, hebben me aangenaam verrast. Urbanus' grollen worden soms pijnlijk zielig. Kamagurka en Eyskens herinner ik me zelfs al niet meer. Dat Guy Mortier, Sien Eggers en Frank Focketyn lachen zijn, wisten we al. Al stel ik het op prijs als laatstgenoemde niet nog eens als een attention whore musicalliedjes gaat zitten kwelen.
Maar toch.
Geef mij maar een jury die af en toe met een gevatte opmerking op de proppen komt, in plaats van deze duootjes, waarvan het soms pijnlijk duidelijk was dat ze voorbereide grapjes opvoerden. Eerlijk is echter eerlijk, soms kwamen de grappen wèl spontaan, en dat merkte je dan wel aan de goede kwaliteit.

De Slimste Mens Ter Wereld is al sinds 2003 een goudhaantje van Woestijnvis (Then again, ik daag u uit mij eens een programma van Woestijnvis te noemen dat nièt geniaal was), maar ik ben dit jaar toch een beetje blij dat al die teringherrie eindelijk gedaan is...

We Didn't Start the Flame War (CollegeHumor)

Filmreview: Avatar

Met de examens weer achter de rug(voor mij althans toch, muhaha), heeft ondergetekende woensdag besloten nog maar eens een keertje naar Avatar van James Cameron te gaan kijken, deze keer in 3D. In het bijzonder charmante gezelschap van N.B. ondervond ik dat het verstandiger is een populaire film eventjes wat tijd te geven, en dat het eigenlijk behoorlijk dwaas is er meteen op de release-date op te springen.
Getuige de lege filmzaal.

Het schijnt dat studenten Westerse Literatuur bijzonder geschikt zijn als recensenten, dus bij deze. Bovendien is dit nog steeds mijn blog en kan ik schrijven wat ik wil zonder me ene ruk van mijn teerbeminde lezers aan te trekken.

Goed. Avatar dus. Van James Cameron. De dude van Titanic en The Terminator, weetjewel.
Het jaar is 2154, en de mensheid heeft grote vooruitgang geboekt. Gigantische ruimteschepen, mechs en cryostase zijn niet langer toekomstmuziek, alleen de Amerikanen lijken nog even achterlijk als 145 jaar geleden. Op de maan Pandora wordt er ijverig gezocht naar het zeldzame en bijzonder hilarisch genaamde "Unobtainium". Wat alleen op Pandora te vinden valt. Maar dat had u misschien al door.
Helaas is dit geen onbewoonde planeet. Naast de bijzonder gevaarlijke (doch kleurrijke) plaatselijke fauna en flora, krijgt men ook nog problemen met de inboorlingen, de Na'vi.




Deze grote, blauwe wezens met een handige USB-stick in hun paardenstaart wonen jammer genoeg pàl op de grootste Unobtaniumader van de planeet. Ain't that a bitch. Geheel tegen aloude Amerikaanse traditie wordt er echter aan een diplomatische oplossing gewerkt, en wordt het Avatar-programma opgestart. Wetenschappers krijgen een Na'vi-avatar om de plaatselijke bevolking te bestuderen en op zoek te gaan naar een oplossing. Enter John Smith. Eh, Jake Sully, bedoel ik. Deze ex-marinier in een karreke krijgt de Avatar van zijn overleden broer toegewezen. Reeds op zijn eerste werkdag verneukt hij het vrij stevig, maar wordt gered door de dochter van het Na'vi-opperhoofd, Pocahontas. Eh, Neytiri, bedoel ik. Wat begint als een infiltratiemissie in de samenleving van de Na'vi verandert al snel in een boy-meets-girl-verhaal. Of misschien eerder Romeo & Julia. Als de diplomatieke middelen falen, zal Jake een hartverscheurende keuze moeten maken. Of misschien ook niet. Amerikanen zouden toch nooit een oorlog om grondstoffen durven beginnen.


"Ik, een stereotiepe schietgrage Amerikaanse militair? Ach welneen!"

Zoals u misschien al merkte, is het verhaal van Avatar een beetje cliché. De gelijkenissen met Pocahontas zijn veelvuldig. Toch is dit een van de gevallen dat cliché gewoon heel erg goed werkt.
Visueel is Avatar een meesterwerkje. Ook zonder de 3D-brilletjes is de setting adembenemend. De enorme zwevende bergen en rotsblokken, de achtergrond voor de vliegscènes, zijn adembenemend, en de nachtelijke fauna en flora van Pandora geeft een betoverend sprookjesachtig licht. De muziek van James Horner laat weinig te wensen over.

Avatar is, alles in beschouwing genomen,een toppertje. Of u nu gaat voor de prachtige animaties, het rijke *kuch* verhaal, de obligate epische last stand, of de scènes waar u het gevoel krijgt naar alienporno te kijken, Avatar is een film die je eigenlijk gewoon gezien moet hebben.
En wanneer de strijd gestreden, de wereld gered en het meisje veroverd is en de credits over het scherm rollen, zal iedere bioscoopbezoeker de zaal verlaten met een goed gevoel en een interessante levensles:

Tiens, de Amerikanen zijn precies toch nog niet hélemaal over Vietnam heen...

Denk daar maar eens over na.

Wedstrijd 1

Ok beste mensen! Bij deze de eerste wedstrijd op deze blog (zoals aangekondigd in de eerste entry)! Wie me de context van deze contextloze kolder kan vertellen, wint een pintje in de fak. Uiteraard in mijn uiterst charmante gezelschap. Maar laat dat u niet afschrikken om mee te doen. Gratis bier blijft gratis bier (of frisdrank voor mensen die geen alcohol drinken)

Winters sonnet: De sneeuwman

Vanuit de tuin staat me aan te staren
Een sneeuwman, ijskoud winterkind
Door kind'ren groot en klein bemind
Met dode ogen, klosjes garen

Een rode wortel dient als neus
Met scheve glimlach, twijgjeskruin
Fier in mijn witbesneeuwde tuin
Bijna idyllisch, maar niet heus

IJzig, eng, kwaadaardig doch fragiel
Dreigend in de laatste zonneschijn
Voor hij in de duist're ijshel viel

Hij of ik, zo zal het zijn
Met takjesarmen grijpt hij naar mijn ziel
Een sneeuwschop in zijn sneeuwmanbrein

Beatboxen.

http://www.facebook.com/home.php#/video/video.php?v=1275367878848&ref=nf

Vette shizzle van nizzle MC Kefkes. Wow. Eigenlijk gewoon enorm indrukwekkend.

P.S.: een uitgebreide dankjewel voor diegene die mij kan vertellen hoe ik weblinks in deze rotblog weergegeven krijg.

Rant 2: 't Is de schuld van den televies m'neer

Dat het blok is, is geen excuus om niet op de hoogte te blijven van het laatste nieuws. Bovendien moet je al in een grot op een andere planeet hebben gezeten om niet gehoord te hebben van de dubbele moord in Loksbergen. De hele zaak boeide me wat meer dan de haat voor Linda De Win of vreemde facebookspelletjes met kleuren (Ja, ik weet waar het over gaat). Dus dan leest een mens al eens vaker de kranten en de internetartikels.

En de lezersbrieven.

Vanop de website van Het Belang van Limburg schenk ik u deze parel:

Ik zelf heb 2 dochters en indien zo iets zou gebeuren????????? Er is iets helemaal fout met onze samenleving DE OORZAAK ik leg die bij de tv alle oplossingen worden er gegeven in terreur-films en hoe te ontkomen ,HEREN leerkrachten leer onze kinderen aub samenleven en geen sex.voorlichting Mijn innige deelneming aan alle3 families ,ge moet het maar kunnen verwerken

Nou nou. Leestekens zijn blijkbaar een gepasseerd modeverschijnsel. Sexuele (Tiens, ik dacht dat het *seksuele* was?)voorlichting evenzo. Noem het arrogant, noem het elitair, maar als ik zulke berichten lees, denk ik dat de bedenker van het recht op vrije meningsuiting voor iedereen een beetje teveel vertrouwen had in de mensheid.

En dan àltijd dat gezanik over hoe het de schuld is van de televisie. Een paar comments na deze kwam dan ook onvermijdelijk:

vergeet vooral niet gewelddadige games hé...

Van zulke idiote opmerkingen word ik bijzonder lastig. Serieus, denkt er nu iemand dat die moordenaar Grand Theft Auto heeft gespeeld? Manhunt? Waarom niet Pokémon? Da's immers ook geweld.
Dat hij wel eens een actiefilm heeft gezien, is aannemelijker. Wie immers niet. Maar niet iedereen die Scarface heeft gezien gaat Tony Montana achterna. Genoeg mensen hebben Kill Bill gezien. Wie Hostel heeft gezien, gaat toch nog niet... Nuja, die film mogen jullie zelf zien.
Hell, mochten alle kijkers van Thuis verkrachters, moordenaars, oplichters, overspeligen, drugsverslaafde callgirls en psychopathische fotografen zijn...

Goed, het is waar dat televisie SOMS wel eens mensen tot onverstandige dingen kan aanzetten. Zoals dat kind dat uit een appartement sprong omdat hij dacht dat hij een pidgeotto (een vliegende pokémon, n.v.d.r.) was.
Mijn punt is dat het niet louter de schuld van televisie/ games is. Dat het makkelijker is om de schuld op de media te steken dan toe te geven dat sommige ouders hun kinderen gewoon slecht opvoeden.

Jup, slechte opvoeding.

Als je een beetje iets voorstelt als ouder, zullen je kinderen al die games en films in de juiste context kunnen plaatsen. Dan ga je niet denken: "Hey, ik schiet mensen overhoop in een game, laat ik dat ook maar eens in het echt proberen?" Ik durf zelfs zeggen dat gewelddadige games en films een ideale uitlaatklep kunnen zijn om bepaalde taboe-verlangens of -ideeën wat in kwijt te kunnen. Verdorie, misschien dat je juist minder geneigd gaat zijn op straat wat mensen neer te kogelen als je af en toe wat virtuele hersenen tegen een virtuele muur kan laten uiteenspatten? Ik ben geen psycholoog/antropoloog, maar volgens mij zit er wat in.
Een normale mens kan de dingen in zijn context plaatsen. Een mens die iets minder normaal is? Misschien kan dat feit zelf de oorzaak zijn van vreemde dingen die hij doet, niet de media. Ockham's razor, baby.

Ik betwijfel trouwens of Ronny een Nintendo of een Playstation heeft. Misschien is het meer een XBox-mens?

Rant 1: Imitatio en aemulatio

Of voor de niet-latinisten onder ons: een voorbeeld imiteren en het ook proberen te overtreffen. Maar deze mooie kans om een betoog te beginnen voor een verplichte opleiding Latijn in het leerpakket, laat ik links liggen.

Er is mij namelijk ter ore gekomen dat mijn sympathieke blog al navolging geniet. De niet nader genoemde juffrouw A.D. heeft blijkbaar ook recentelijk het gore lef gehad zich aan de pen te wagen. Haar eerste post, een lijstje met goede voornemens voor het nieuwe jaar, getuigt, zeker in het licht van mijn recente post, al van bijzonder weinig inspiratie.
Maar goed, ik beweer niet het literaire genre van de nieuwjaarsvoornemens in pacht te hebben. De Wijsheid trouwens ook niet. Maar deze aanfluiting voor de goede smaak is het zoveelste geval van een verbitterde, rancuneuze madwoman in the attic die het mannelijke dominaat in de schone letteren aanvalt.

Zoals mijn medeliteratuurwetenschappers u allicht ook wel kunnen vertellen is de westerse canon reeds vanaf zijn genese een mannenzaak, waarin slechts zelden, en vaak nog uit een misplaatst gevoel van politieke correctheid, een vrouw wordt toegelaten. Laten we wel wezen, ZO goed was Sappho ook niet, en da's dan nog de beste schrijfster die we gezien hebben in zo'n goede 2800 jaar literatuur. De grote Harold Bloom drukt het in "The Western Canon" erg mooi uit: "Whatever the Western Canon is, it is not a program for social salvation."

Op aanvraag van liefhebbers wil ik gerust wel eens een uitgebreide uiteenzetting geven waarom vrouwen zich beter culinair dan literair uitdrukken.
Graag zou ik afsluiten met een leuke anekdote uit "The Writer on her Work" van Mary Gordon:

"Once I was told a story by a famous writer. 'I will tell you what women writers are like,' he said. The year was 1971. The women's movement had made a lot of women write. 'Women writers are like a female bear who goes into a cave to hibernate. The male bear shoves a pine cone up her ass, because he knows if she shits all winter, she'll stink up the cave. In the spring, the pressure of all that built up shit makes her expel the pine cone, and she shits a winter's worth all over the cave.' That's what women writers are like said the famous writer."
(Mary Gordon, 1980: pp. 27-28)

(Ja, ik heb over Feminist Critique zitten leren. Valt het op?)

You're just a ... (LICD -Blind Ferret)

State of the Union

Oftewel: goede voornemens.

Nu ik al de nieuwjaarsdiners, kaviaar en de bakken porto, schuimwijn en champagne wat verteerd heb, is het weer tijd om eens na te denken over wat ik dit jaar wil verwezenlijken.
Dit jaar schrijf ik de voornemens dus ook op. Ideaal gezien zal een geschreven herinnering mij verplichten ze na te komen, of toch op z'n minst als een zware schaamte op m'n schouders liggen als ik er m'n voeten aan veeg. Dus bij deze:

1) Een geniale thesis schrijven en dus mijn masterdiploma halen
2) Het motto 'mens sana in corpore sano' indachtig, minder frieten eten in de alma en meer gaan fitnessen.
3) Niet meer zo'n bleitsmoel zijn om plots tot de conclusie te moeten komen dat ik een halfjaar van m'n leven heb verspild aan spijt en treurnis.
4) Take what I can, give nothing back.
5) Een nieuwe taal leren.
6) Ophouden met het maken van loze dreigementen aan het adres van de heer Gert Jansen. Ofwel m'n bek houden dus, of het waar maken ^^
7) De bouwvallige ruines die mijn sociaal leven zijn wat renoveren.
8) Onbekenden leren kennen, bekenden beter leren kennen.
9) Leren leven met leegte. Of de leegte opvullen. Preferably the second.

10) meer dan 2 berichten in deze blog posten. So far, so good.

En nu maar hopen dat ik binnen een jaar niet moet lachen om de nonsens die ik nu geschreven heb.
En U, beste lezer? Wat zijn uw goede voornemens?

Een nieuw jaar, een nieuwe blog

Bon, hier zijn we weer, I guess. Op algemene aanvraag van de gillende fangirls en uit pure kwaadaardigheid en misantropie doe ik de wereld mijn nieuwe blog kado. Om het gemis van mijn vorige, ter ziele gegane blog op te vullen.

De komende zolang-het-mij-kan-boeien-en-ik-niets-beters-te-doen-heb kan iedereen dus hier weer terecht om te lezen over:
- samenzweringen aangaande lemmings
- rare dingen in het nieuws
- literatuur
- contextloze kolder
- ongegronde minachting voor wetenschappers
- citaten
- zinloze weetjes
en de avonturen die ik beleef op weg van mijn bed naar mijn zetel.

Verder zal ik geregeld op schaamteloze manier mijn 'kijkcijfers' proberen op te krikken door prijsvragen te stellen. Waarvan de prijs dan meestal een pint in de fak met mijn gezelschap zal zijn. BuitenLeuvenaren hebben dus een beetje pech. Maar niet getreurd, een gehandtekende foto van Yours truly zal het gemis ruimschoots goedmaken. Desgewenst.
Ik ben een vreselijke attention-whore, dus comments en lofprijzingen zijn altijd welkom.

Rest er mij niets anders meer dan iedereen een gelukkig 2010 te wensen. Dat het een beter jaar mag worden dan 2009, maar minder dan 2011. Over 2012 spreek ik niet, dan zijn we toch allemaal dood. Alle beste wensen voor de toekomstige lezers van deze blog. Voor de rest ook, maar natuurlijk in mindere mate. Maar als ze hier toch niet komen lezen, weten ze ook niet dat ik dit gezegd heb. Sssjt.