Voor wie de laatste weken in een grot op Mars heeft gewoond of wie ik er nog niet de oren van de kop gezaagd heb: afgelopen weekend was het de grote Grand Prix van Magic: The Gathering, op de Heizel in Brussel. En uw dienaar was ter plaatse als pers. Zijn eerste persopdracht, nota bene.
Een persuitnodiging van Guido brengt vele voordelen met zich mee, zo blijkt. Niet alleen krijg je een leuke schoudertas die tot de rand gevuld is met gratis kaarten, magicprularia en een voucher voor een draft, maar ook een maaltijdbonnetje. En dan geen bonnetje voor een goedkoop broodje en een blikje slootwater. Oh neen. Vier, count 'em, vier maaltijden naar keuze, maakt niet uit wat of hoe duur. Voor drank hetzelfde, maar dan negen.
Maar het mooist van allemaal was de keycord met het naamkaartje met de vier magische letters: P, E, R en S. For starters is het je eigenste toegangsticket tot de VIP-eetruimte, grote ronde tafels met witte tafellakens, gescheiden van het gewone volk met een enkele afsluiting, zo dichtbij het plebs maar toch zo ver.
Dit, mensen, is stijl.
Verder was het precies wat er van een Grand Prix te verwachten valt. De centrale ligging van Brussel in Europa zorgde er, naar verwachting, voor dat liefhebbers van heinde en verre naar onze hoofdstad kwamen afgezakt voor een potje cardslinging. Maar liefst 1667 gegadigden kwamen om een gooi te doen naar eeuwige roem en glorie, of, daarvan afgebracht, hun zorgen te verdrinken in een side-event, hun geld te verkwisten bij een van de verkoopkraampjes, of hun kaarten te laten signeren door de aanwezige artiesten, de veteraan Rob Alexander en de rijzende ster Véronique Meignaud (een bijzonder schattige jonge Française).
Over de uitslagen kan ik kort zijn. Temeer omdat er waarschijnlijk niemand van mijn teerbeminde lezers ene ruk erom geeft. Slechts een Belg haalde de top 8: Hometown hero Christophe Gregoir moest in de kwartfinale de duimen leggen tegen de Hongaar Zoltan Szoke, die in de finale geklopt werd door de grote winnaar, de Italiaan Emanuele Giusti. Met een Jund-deck, uiteraard. Leer toch eens origineel zijn verdorie, dikke losers.
Alleszins een interessante ervaring en een leuk dagje uit. Als werken voor de pers altijd zo in z'n werk gaat, sign me up baby! Rond de tijd dat iemand dit leest, zal Guido op zijn website waarschijnlijk mijn verslag al geplaatst hebben. Linkje daarnaartoe volgt nog wel in deze blog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten