Rant 1: Imitatio en aemulatio

Of voor de niet-latinisten onder ons: een voorbeeld imiteren en het ook proberen te overtreffen. Maar deze mooie kans om een betoog te beginnen voor een verplichte opleiding Latijn in het leerpakket, laat ik links liggen.

Er is mij namelijk ter ore gekomen dat mijn sympathieke blog al navolging geniet. De niet nader genoemde juffrouw A.D. heeft blijkbaar ook recentelijk het gore lef gehad zich aan de pen te wagen. Haar eerste post, een lijstje met goede voornemens voor het nieuwe jaar, getuigt, zeker in het licht van mijn recente post, al van bijzonder weinig inspiratie.
Maar goed, ik beweer niet het literaire genre van de nieuwjaarsvoornemens in pacht te hebben. De Wijsheid trouwens ook niet. Maar deze aanfluiting voor de goede smaak is het zoveelste geval van een verbitterde, rancuneuze madwoman in the attic die het mannelijke dominaat in de schone letteren aanvalt.

Zoals mijn medeliteratuurwetenschappers u allicht ook wel kunnen vertellen is de westerse canon reeds vanaf zijn genese een mannenzaak, waarin slechts zelden, en vaak nog uit een misplaatst gevoel van politieke correctheid, een vrouw wordt toegelaten. Laten we wel wezen, ZO goed was Sappho ook niet, en da's dan nog de beste schrijfster die we gezien hebben in zo'n goede 2800 jaar literatuur. De grote Harold Bloom drukt het in "The Western Canon" erg mooi uit: "Whatever the Western Canon is, it is not a program for social salvation."

Op aanvraag van liefhebbers wil ik gerust wel eens een uitgebreide uiteenzetting geven waarom vrouwen zich beter culinair dan literair uitdrukken.
Graag zou ik afsluiten met een leuke anekdote uit "The Writer on her Work" van Mary Gordon:

"Once I was told a story by a famous writer. 'I will tell you what women writers are like,' he said. The year was 1971. The women's movement had made a lot of women write. 'Women writers are like a female bear who goes into a cave to hibernate. The male bear shoves a pine cone up her ass, because he knows if she shits all winter, she'll stink up the cave. In the spring, the pressure of all that built up shit makes her expel the pine cone, and she shits a winter's worth all over the cave.' That's what women writers are like said the famous writer."
(Mary Gordon, 1980: pp. 27-28)

(Ja, ik heb over Feminist Critique zitten leren. Valt het op?)